Zero Trust Architecture
Wat is een zero trust architecture?
Een zero trust architecture (ZTA) is een cybersecurity-model waarbij je nooit standaard vertrouwt op gebruikers, apparaten of netwerken - ook niet als ze zich al binnen jouw bedrijfsnetwerk bevinden. Elke toegang wordt continu gecontroleerd, ongeacht locatie of eigendom van het apparaat. Dit maakt het voor aanvallers veel lastiger om zich na een inbraak vrij door je systemen te bewegen.
Hoe werkt zero trust architecture?
Volgens de Amerikaanse standaardisatie-organisatie NIST draait zero trust om één simpel uitgangspunt: geen enkel account of apparaat krijgt automatisch vertrouwen op basis van netwerklocatie of eigendom. Authenticatie en autorisatie vinden altijd apart plaats, vóórdat er verbinding wordt gemaakt met een bedrijfsmiddel. Dit gebeurt via drie kerncomponenten:
| Component | Functie |
|---|---|
| Policy Engine (PE) | Beslist of toegang wordt toegestaan op basis van beleid en context |
| Policy Administrator (PA) | Zet de beslissing van de PE om in een concrete opdracht |
| Policy Enforcement Point (PEP) | Voert de toegangsbeslissing daadwerkelijk uit |
Zolang een verbinding actief blijft, wordt deze periodiek opnieuw geauthenticeerd en gecontroleerd op endpoint-hygiëne. Zo blijft ook netwerksegmentatie effectief en wordt ongeautoriseerde toegang snel opgemerkt.
Waarom is zero trust architecture belangrijk?
Traditionele beveiliging ging uit van een vertrouwde perimeter: alles binnen het netwerk was veilig, alles daarbuiten niet. Die aanname werkt niet meer nu bedrijven cloud-diensten, thuiswerkplekken en meerdere locaties combineren. Een ZTA beschermt verspreide digitale omgevingen, waaronder cloudomgevingen, tegen moderne cyberaanvallen.
Actuele ontwikkelingen
In
Onze klanten
